กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อสวมใส่เสื้อผ้าชุดสวย เซี่ยหลินก็ก้าวออกจากสถานีตัดเย็บอย่างผ่าเผย เพียงแต่ระหว่างทางตอนใกล้จะถึงประตูเขตบ้านพักครอบครัว ในใจก็ยังคงหวั่นวิตกอยู่มาก
ทว่าพอหวนนึกถึงคำพูดของจ้าวทิงหลาน และภาพที่จ้าวทิงหลานโน้มตัวย่อเข่าลงไปเช็ดรองเท้าให้ เซี่ยหลินก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางกลับมารู้สึกสบายใจขึ้นอีกครั้ง
ตลอดทางที่เดินมาความจริงเซี่ยหลินก็พบคนที่รู้จักอยู่สองสามคนแล้ว เป็นจริงดั่งที่จ้าวทิงหลานว่าไว้ นอกจากความประหลาดใจเพียงเล็กน้อยแล้ว ก็ไม่มีใครมาคอยจดจ้องมองเธอเป็นพิเศษเลยสักนิด
เธอไม่ได้ลักขโมยหรือแย่งชิงของใครมา อีกทั้งยังแต่งตัวสุภาพเรียบร้อย ไฉนจะต้องไปกลัวคนอื่นมองเห็นด้วยเล่า
พอย้อนคิดเช่นนี้แล้ว เซี่ยหลินก็ยืดหลังตรงแล้วก้าวเดินเข้าไปข้างในต่อ