กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ต่อความโกรธเกรี้ยวของคนเป็นแม่ เฉินเอ้อร์เหมากลับรู้สึกเพียงว่าขายหน้า ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย ทุกคนยังคงมองดูอยู่เลย!
เขาโมโหจนลมหายใจออกเร็วกว่าลมหายใจเข้า “ดี ดี ดี เขียนเดี๋ยวนี้เลย พวกเราตัดขาดกันให้สิ้นซาก ต่อไปใครก็อย่ามาเกาะแกะใครอีก!”
เฉินเอ้อร์เหมาไม่เชื่อหรอกว่า พ้นจากเขาไปแล้วยายแก่คนนี้จะยังพึ่งพาใครได้อีก! พี่ใหญ่กับน้องสามตอนนั้นต่างก็ไปเป็นทหารกันหมด ตอนนี้คนหนึ่งอยู่เขตตะวันตกเฉียงเหนือ อีกคนอยู่เขตหวยหนาน จะกลับมาสักครั้งล้วนลำบากยากเข็ญ
หญิงชราเคยชินกับการอาศัยอยู่ในเมืองหลวงแล้ว ย่อมไม่มีทางไปสถานที่เหล่านั้นอย่างเด็ดขาด ส่วนเฉินเอ้อร์เหมาปักหลักอยู่ในเมืองหลวง ยายแก่ต่อไปไม่พึ่งพาเขาแล้วจะไปพึ่งใครได้อีก?