เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อีกทั้งเมื่อเซี่ยหลินมีภาพจำต่อจ้าวทิงหลานดีขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็มองเสิ่นซ่งชวนขัดหูขัดตาขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน ทว่าการที่เสิ่นซ่งชวนริเริ่มเก็บถ้วยชามตะเกียบเองกลับทำให้เซี่ยหลินรู้สึกสบายใจขึ้นไม่น้อย
พอเสิ่นซ่งชวนเดินออกไป เซี่ยหลินชะงักไปนิด แล้วยังคงเอ่ยถามจ้าวทิงหลาน “สหายจ้าว ฉันได้ยินคนในกองทัพพูดกันว่าเสิ่นซ่ง...”
คำว่า “ผู้บังคับบัญชาระดับสูงเสิ่น” ก่อนหน้านี้เผลอลืมเรียก พอคราวนี้จะเรียกก็รู้สึกไม่ค่อยเต็มใจขึ้นมาบ้างแล้ว
“ฉันได้ยินมาว่าผู้บังคับบัญชาระดับสูงเสิ่นปฏิบัติต่อเธอดีไม่เบา วันนี้มาก็อยากจะถามดูว่ามันเป็นแบบนั้นจริงไหม” เซี่ยหลินพูดต่ออีก “ถ้าหากเขาทำไม่ดีกับเธอ เธอไปร้องเรียนเขาที่สหพันธ์สตรีของกองทัพได้โดยตรงเลยนะ เธอวางใจเถอะ องค์กรย่อมต้องปกป้องผลประโยชน์ของสตรีอย่างแน่นอน”
คำเตือนประโยคนี้ทำเอาเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเต็มหัวของจ้าวทิงหลาน
เมื่อกี้ตอนที่เธอไปทำกับข้าวในห้องครัวมันเกิดเรื่องอะไรที่เธอพลาดไปกันแน่