กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อ๊ะ!” จ้าวทิงหลานรีบลุกขึ้นยืน พลางมองดูรอยฉีกขาดที่ใหญ่ขนาดนั้น เธอจึงรีบพูด “เก้าอี้ที่บ้านฉันอาจมีเสี้ยนอยู่ ต้องขอโทษจริง ๆ ถ้างั้นฉันไปเอาเสื้อผ้าของฉันมาให้เธอเปลี่ยนก่อนดีไหม ตัวนี้ฉันจะช่วยปะให้”
เดิมทีเซี่ยหลินคิดจะบอกว่าไม่ต้อง ทว่าพอก้มมองดู รอยฉีกขาดนี้ก็ใหญ่เกินไปจริง ๆ ใหญ่จนเผยให้เห็นต้นขาของเธอแล้ว
เธอพูดอย่างเคอะเขินเล็กน้อย “ไม่เกี่ยวกับเก้าอี้บ้านเธอหรอก เป็นฉันเองที่ไม่ทันระวังจนกระโปรงไปเกี่ยวเข้า ปกติฉันไม่ค่อยได้ใส่กระโปรงน่ะ”
“ดูออกอยู่นะ เธอคงจะได้ใส่เครื่องแบบทหารบ่อยกว่า” จ้าวทิงหลานยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปเอาเสื้อผ้า