เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากจัดการเรื่องราวที่บ้านเกิดเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้ว เสิ่นซ่งชวนก็นำจ้าวทิงหลานนั่งรถไฟอีกสองวันหนึ่งคืนกลับมาถึงเมืองหลวง ทว่าขากลับนั้นสบายกว่าขาไปมากทีเดียว เพราะอวี๋ลู่ผิงประสบอุบัติเหตุกะทันหันจนได้รับบาดเจ็บ ต้องรั้งอยู่ผ่าตัดฉุกเฉินที่เมืองเอช พลอยทำให้ซ่งหย่าชิวทำได้เพียงต้องอยู่ต่อที่นั่นไปด้วย
พอกลับมาถึงบ้านด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง จ้าวทิงหลานก็ถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง “กลับบ้านนี่ดีที่สุดจริง ๆ คุณดูผักในลานบ้านพวกเราสิ โตงดงามขนาดไหน”
ช่วงหลายวันที่ไม่อยู่บ้านนี้ จ้าวทิงหลานไหว้วานให้ป้าหวังช่วยดูแลพืชผักผลไม้ในลานบ้านมาตลอด แน่นอนว่าเธอก็บอกพวกป้าหวังไว้แล้วเช่นกันว่าอยากกินอะไรกันก็เด็ดได้ตามสบายเลย
เสิ่นซ่งชวนกวาดตามอง เถาแตงกวาเขียวชอุ่ม แปลงผักเล็ก ๆ มีทั้งสีแดง สีเขียว และสีเหลือง เมื่อก่อนเขารู้สึกว่าการปลูกผักช่างยุ่งยาก ตอนนี้มองดูแล้วกลับให้ความรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจไปอีกแบบ