กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานเดินจากไปทันที ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองสักแวบเดียว
เป็นลมก็ไม่ถึงตาย ถึงตายก็ไม่เกี่ยวกับเธอ
“ซ่งหย่าชิวล่ะ” จางเหว่ยไม่อยู่ อวี๋ลู่ผิงจึงทำได้เพียงพึ่งพาซ่งหย่าชิว ดังนั้นแม้เขาจะไม่กล้าพูดกับจ้าวทิงหลานเพียงใด ก็จำต้องเอ่ยถามเธอ
จ้าวทิงหลานไม่สนใจอวี๋ลู่ผิงแม้แต่น้อย เดินตรงไปยังข้างกายเสิ่นซ่งชวน ปรายตามองชามข้าวที่เสิ่นซ่งชวนกวาดเรียบจนเกลี้ยง “รู้งี้เหลือกินไว้ให้นายเยอะกว่านี้หน่อยดีกว่า สรุปอิ่มไหม ถ้ายังไม่อิ่มเดี๋ยวฉันขอยืมห้องครัวตรงนั้นทำอะไรให้กินเพิ่ม”