ตอนที่ 122 ซุปไก่รสมือแม่

“เสี่ยวป๋อ?” ผู้บัญชาการโอวได้ยินเสียงเฮ่อฉางอี้เอะอะโวยวายก็รีบสาวเท้ามาทางนี้ แต่ด้วยความร้อนใจเกินไปจึงเผลอสะดุดเข้า ทำให้เสิ่นซ่งชวนจำต้องพับความคิดที่จะรีบเข้าบ้านลง แล้วยื่นมือไปช่วยพยุงผู้บัญชาการโอวไว้

โอวป๋อหัวมาอยู่ที่บ้านเขาได้ยังไงกัน แล้วพอฟังสิ่งที่เธอพูด เสี่ยวป๋ออย่างนั้นเหรอ ไปสนิทสนมกันขนาดนี้ตั้งแต่อะไรกัน

พอมาถึงหน้าประตูบ้านตัวเอง เสิ่นซ่งชวนก็ถึงกับอึ้งไปจริง ๆ

เฮ่อฉางอี้ที่เมื่อครู่ยังทำท่าฮึดฮัดใส่โอวป๋อหัวอยู่เลย ตอนนี้กลับกำลังช่วยโอวป๋อหัวยกถ้วยชามตะเกียบ ทั้งสองคนต่างฝ่ายต่างกระตือรือร้นประจบเอาใจแข่งกัน

แล้วจ้าวทิงหลานล่ะ จ้าวทิงหลานยังคงง่วนอยู่ในห้องครัว ทว่ากับข้าวอย่างสุดท้ายนี้ช่างหอมฟุ้งจริง ๆ กลิ่นเปรี้ยวเผ็ดฉุนหอมชวนน้ำลายสอ เสิ่นซ่งชวนได้กลิ่นแล้วก็รู้สึกหิวขึ้นมาบ้างเหมือนกัน