เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นังแม่หนูเวร คอยดูว่าฉันจะไม่ถลกหนังแก!”
ไม่ว่าจะในชนบทหรือในเมือง ยายเฒ่าจ้าวมีชีวิตอยู่มาจนปูนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับความอัปยศอดสูถึงเพียงนี้
ยัยเฒ่ามิมรณะงั้นเหรอ
มาตัวเปล่ามือเปล่างั้นเหรอ
แถมยังด่าว่าหลานชายคนโตสุดที่รักของเธอว่าสู้หมูก็ไม่ได้!
ยายเฒ่าจ้าวโมโหจนสติแตก พุ่งตรงเข้าไปหมายจะตบหน้าจ้าวทิงหลานสักฉาด ราวกับไม่เกรงกลัวเสิ่นซ่งชวนที่อยู่ข้างกายจ้าวทิงหลานแม้แต่น้อย
“ย่า จะทำอะไรน่ะ!”
สีหน้าของจ้าวชุนหลานก็น่าเกลียดมากเช่นกัน อยากจะทำเหมือนตอนที่อยู่ชนบทเมื่อก่อน ที่พอไม่สบอารมณ์จ้าวทิงหลานก็หยิกเธอ ด่าเธอ
ทว่าเธอกลับยำเกรงเสิ่นซ่งชวนที่อยู่ข้างกายจ้าวทิงหลาน อายุยังน้อยก็เป็นถึงผู้บัญชาการกองพล ไม่ว่าใครพบเขาต่างก็ต้องเอ่ยทักทายว่าสวัสดีท่านผู้บังคับบัญชาระดับสูง
แต่ยายเฒ่าจ้าวกลับผลักจ้าวชุนหลานออกไปอย่างแรง จากนั้นก็ถลึงตาใส่เธอ ราวกับจ้าวชุนหลานมาทำลายเรื่องดีของตน