ตอนที่ 74 จ้าวทิงหลานทนไม่ไหว พอกลับถึงบ้านก็โก่งคอคลื่นไส้ทันที

เสิ่นซ่งชวนหันศีรษะกลับมา ทว่าจ้าวทิงหลานกลับทำเป็นมองไม่เห็น หลังจากเธอเก็บขึ้นมาเรียบร้อยก็จัดเก็บรูปถ่ายใหม่ให้ดี แล้วลุกขึ้นเดินกลับบ้าน

เธอสาวเท้าอย่างรวดเร็ว ไม่หยุดแม้ครู่หนึ่ง เสิ่นซ่งชวนก้าวขาตามไปโดยจิตสำนึก ขาของเขายาว เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่ทัน จังหวะที่กำลังจะคว้าแขนของจ้าวทิงหลาน จ้าวทิงหลานกลับเป็นฝ่ายหันมาเอง

ใบหน้าเล็กอันขาวผ่องและงดงามแลดูสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเห็นใบหน้าอันเย็นชาเช่นนี้ เสิ่นซ่งชวนจึงรีบเก็บความร้อนรนบนใบหน้าของตนเองลงอย่างรวดเร็ว

“เป็นอะไรไปคะ ไม่ได้พกกุญแจมาหรือเปล่า”