ตอนที่ 57 เธอเป็นคนผลักเสิ่นซ่งชวนให้จ้าวทิงหลานด้วยมือตัวเองแท้ๆ

เฮ่อฉางอี้เองก็ถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน พอได้ยินแบบนี้ เขาก็ยังก้มหน้ามองซ่งหย่าชิวซ้ำอีกสองสามทีเป็นพิเศษ อาจเพราะมองเห็นความพูดไม่ออกและความกระอักกระอ่วนใจบนใบหน้าของซ่งหย่าชิว เฮ่อฉางอี้จึงกระตุกมุมปากแล้วรีบพูดแก้เกี้ยว:

“ฉันว่าแล้วทำไมสหายซ่งถึงดูดีขนาดนี้ ที่แท้เธอก็คือดอกไม้งามแห่งคณะศิลปะกองทัพนี่เอง ได้ยินมานานไม่สู้ได้เห็นด้วยตาจริง ๆ เธอดูสิว่าตัวเองหน้าตาสดใสหมดจดขนาดไหน......”

เมื่อมองดูรอยคล้ำใต้ตาของซ่งหย่าชิวกับร่างกายที่ซูบผอมแห้งกรอบ เฮ่อฉางอี้ชมไปได้ครึ่งหนึ่งก็หุบปากลงอีกครั้ง

ที่จริงถ้าพูดกันตามตรง ซ่งหย่าชิวหน้าตาจัดว่าสวยทีเดียว ตาโตผิวก็ขาวบริสุทธิ์ เครื่องหน้าถ้ามองแยกทีละส่วนก็ไม่มีที่ติเลยสักนิด แต่ติดตรงที่แห้งตอบเกินไป