เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 176 สนามประลองอสูรนี้ไม่ธรรมดา
ซุ่ยหนิงทั้งรู้สึกไม่ชอบและห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะแอบชำเลืองมองแล้วมองอีก
ซวี่เซิงทนเห็นเธอทรมานตัวเองไม่ไหวจึงใช้มือปิดตาเธอไว้ “เป่าเอ๋อร์ ถ้าไม่อยากดูก็ไม่ต้องดู รูปลักษณ์ของเผ่าแมลงบางชนิดนั้นไม่ค่อยถูกใจเพศหญิงเท่าไรนักหรอก”
แมลงสาบตัวยักษ์ดูเหมือนจะน้อยใจ หนวดแมลงหู่ลง ขาทั้งหลายหดเข้าหากัน ร่างกายก็หดเล็กลงเรื่อย ๆ ราวกับว่าการลดตัวตนลงเช่นนี้จะทำให้เจ้านายรังเกียจเขาน้อยลงบ้าง
ซุ่ยหนิงตัวสั่นเทิ้ม รีบพูดขึ้น “เอาล่ะ ฉันรู้แล้วว่าสภาพนายเป็นอย่างไร รีบเปลี่ยนกลับไปเถอะ”
ฮ่าวหลินเปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์ เขายังคงห่อไหล่ สีหน้าดูหงอยเหงาเล็กน้อย
“นายไปนอนตรงโน้น” ซุ่ยหนิงชี้ไปที่เก้าอี้กังวลใจ การปลอบโยนนั้นเป็นไปไม่ได้ แต่เธอสามารถใช้เรื่องน่าประหลาดใจมาลบล้างความรู้สึกต่ำต้อยนี้ของเขาได้