ตอนที่ 159 เราจะแยกตัวออกมาต่างหาก

ตอนที่ 159 เราจะแยกตัวออกมาต่างหาก

สุ่ยหนิงกำลังฮึกเหิม ความรู้สึกนี้คล้ายกับความบ้าระห่ำตอนที่รุ่นพ่อแม่พูดถึงการเตรียมตัวสอบเกาเข่าลาง ๆ

บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินโบราณ หนึ่งวันมีเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมง เพื่อสุขภาพที่ดีผู้คนจึงต้องรับประกันการนอนหลับวันละเจ็ดถึงแปดชั่วโมง

เหล่าผู้เข้าสอบหากต้องการแข่งขันเอาชนะคนอื่น ทำได้เพียงพยายามบีบอัดเวลานนอน นึกอยากให้หนึ่งวันมีเวลาเพิ่มขึ้นมาอีกสักหนึ่งหรือสองชั่วโมง

ตอนนี้โลกมนุษย์สัตว์ระหว่างดวงดาวหนึ่งวันมีตั้งสามสิบชั่วโมงเชียวหนา ฝูงมดกินคนหนาแน่นที่มองเห็น สำหรับคนอื่นคือตัวตนที่น่ากลัว แต่สำหรับนางแล้ว นั่นคือกองทัพเผ่าแมลงที่สามารถกลืนกินฟ้าดินได้ต่างหาก!

สิ่งที่นางทำคือการลงทะเบียนเข้าสังกัด พยายามเพิ่มขึ้นอีกนิด ก็จะมีนักรบมาร่วมทีมเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน