ตอนที่ 122 เพราะเขาให้มากกว่า

ตอนที่ 122 เพราะเขาให้มากกว่า

“เสียงของฉันดูปกติและไพเราะขึ้นจริงด้วย” อย่างน้อยก็เป็นแบบที่ฟังไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ไม่ต้องมาคอยดัดเสียงให้ลำบากอีกต่อไป

เขาก้มหัวลงมองและเห็นหน้าอกที่เคยแบนราบเริ่มนูนขึ้นมาเป็นเนินเล็กน้อย แม้แต่สิ่งที่ห้อยอยู่ด้านล่างก็ดูเล็กลงด้วย

สุ่ยหนิงยิ้มแล้วดีดนิ้วหนึ่งครั้ง พันธนาการบนเก้าอี้นอนก็ถูกปลดออก คราวนี้ผู้กำกับเติ้งใช้มือคลำเพื่อสัมผัสความเปลี่ยนแปลงของร่างกายด้วยตัวเองอย่างแน่ชัด

“ตอนนี้เป็นแค่ระยะแรกเท่านั้น ต่อไปร่างกายคุณจะเปลี่ยนแปลงชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ และคุณลองจินตนาการถึงรูปร่างหน้าตาในอนาคตของตัวเองบ่อย ๆ ถ้าคิดไม่ออกก็ให้สมองกลแสงช่วยออกแบบให้