ตอนที่ 106 ดีที่สุดคือรักษาท่าทางพยศดื้อรั้นนี้เอาไว้

ตอนที่ 106 ดีที่สุดคือรักษาท่าทางพยศดื้อรั้นนี้เอาไว้

หน้าประตูเต็มไปด้วยพี่ชายร่วมพันธสัญญา แม้จะเป็นครั้งแรกแต่ซวี่เซิงก็งัดทุกวิถีทางออกมาเอาใจภรรยาผู้เป็นใหญ่ พาเธอดิ่งจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า...

ตอนที่สุ่ยหนิงตื่นขึ้นมา ตัวนางก็อยู่ในคฤหาสน์ของซวี่เซิงเสียแล้ว!

นางมองเพดานด้วยความมึนงง จู่ ๆ ก็พบว่าคำพูดของตนเองเมื่อวานนี้ยังคงกล้าบ้าบิ่นจนเกินไป สามีอสูรแต่ละคนดุจดั่งหมาป่าและพยัคฆ์ กระดูกของนางคนนี้เกรงว่าจะทนให้พวกเขาแทะซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ไหว

นางควบคุมพลังวิญญาณพฤกษาให้โคจรวนรอบร่างอย่างคุ้นเคย เพื่อขจัดความปวดเมื่อยและความเหนื่อยล้าตลอดทั้งคืนออกไป แต่ทั่วร่างของนางก็ยังคงเกียจคร้านจนไม่อยากขยับตัวอยู่ดี

สุ่ยหนิงเอียงศีรษะมองซวี่เซิงที่ใช้มือเท้าคางและจ้องมองตนเองโดยไม่กะพริบตา นางยื่นมือไปหยิกแก้วของเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “นายเกือบเอาชีวิตเก่า ๆ ของฉันไปแล้วนะ!”