เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 80 ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ?
“เป็นอะไรไป ไม่ใช่ว่านายพาฉันมาที่นี่เพื่อให้อันดับการปลอบประโลมพลังจิต แต่กลับไม่ยอมแม้แต่จะให้ฉันแตะหางตัวเองเลยเหรอ?” เซิ่งอี้ค่อนข้างสงสัย เจ้าลูกมังกรน้อยนี่เป็นอะไรไป อารมณ์แปรปรวนค่อนข้างรุนแรง ดูเหมือนว่าจะยังขี้อายขึ้นมาด้วยหรือเปล่า?
จิ่งหวยกอดหางตัวเองไว้ ใบหน้าเล็กแดงก่ำ “เธอ เธอห้ามเกาฉันนะ! ไม่อายหรือไง!”
เซิ่งอี้??!!
เธอไปเกาเขาตอนไหนกัน?!
แล้วไปเกาเขาตรงไหนอีก?!
“ได้ ฉันไม่แตะต้องตัวนายแล้ว!” เซิ่งอี้กัดฟันกรอด
พูดราวกับว่าเธอกำลังฉุดคร่าชายหนุ่มผู้ใสซื่อไปเสียอย่างนั้น!
เธอไม่ลดตัวไปถือสาหาความกับเด็กน้อยที่มีระดับสติปัญญาแค่ 5+ หรอก
จิ่งหวยเม้มปากเอียงคอมองเธอ แต่กลับทนไม่ไหวเสียก่อน บนใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความใคร่รู้ ความโหยหา รวมถึงความหึงหวงที่ไม่รู้จักปิดบัง: