เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 46 สุ่ยสุ่ยผิดหวังงั้นหรือ?
สุ่ยหนิงรู้สึกขาดออกซิเจนเล็กน้อย สมองหมุนคว้าง เธอไม่ได้รังเกียจความใกล้ชิดของเขา ก็ใครใช้ให้เขารูปร่างหน้าตาดีและปลดปล่อยความรู้สึกที่ร่างกายของเธอตอบสนองออกมาโดยธรรมชาติกันล่ะ?
เธอครุ่นคิดถึงเรื่องที่ร่างเดิมเคยทำหน้าที่ปลอบประโลมจิตก่อนจะส่ายหัว “ก็ไม่เชิงหรอก ตอนอยู่ที่เผ่าจิ้งจอกขาว ฉันต้องปลอบประโลมคนจำนวนมากทุกวัน แถมระดับพลังจิตวิญญาณของพวกเขายังสูงมากด้วย
พลังจิตวิญญาณของฉันถูกใช้จนเกินขีดจำกัดบ่อยครั้ง เลยต้องดื่มยาปรุงพลังเพื่อฟื้นฟูเป็นระยะก่อนจะทำงานต่อ
ถ้าอารมณ์ไม่ดีก็จะ... จะใช้เครื่องมือระบายความไม่พอใจใส่คนพวกนั้น
พวกเขาจัดหางานให้ฉัน ต้องการให้ฉันช่วยบำบัดจิต แต่กลับไม่มีวิธีแทรกแซงวิธีการบำบัดจิตของฉันได้เลยสักนิด”
ชื่อเสียงที่เลวร้ายของร่างเดิมก็ถูกร่ำลือออกไปแบบนี้เอง