กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 10 พวกคุณแน่ใจแล้วเหรอว่าจะไม่พยายามกันหน่อย？
ลมหายใจของจวินหลินติดขัด แขนข้างหนึ่งรัดร่างเธอไว้แน่น อีกข้างกดท้ายทอยของเธอลงมา เขาจูบตอบเธออย่างเร่าร้อนและดุดันด้วยความโหยหาโดยไม่คิดจะอดกลั้นอีกต่อไป
สุ่ยหนิงรู้สึกราวกับว่าริมฝีปากของตนไม่ใช่ของตนอีกต่อไป แม้จะเม้มแน่นแต่กลับเปิดไม่ออก ศีรษะมึนงง หัวใจเต้นแรงราวกับตีกลองอยู่ข้างหู จนแม้แต่การหายใจยังลืมไปเสียสนิท...
หลังจากคนจากไป เธอขัดสมาธิอยู่บนโซฟาพลางกอดหมอนอิงแล้วกรีดร้องไม่ออกมาเป็นเสียง “พวกเธอจ๋า! ในโลกแห่งหมู่ดาวนี้ ถือว่าฉันได้กินของดีเข้าแล้ว!”
สุ่ยหนิงใช้พลังจิตวิญญาณไปมาก จึงปีนกลับขึ้นเตียงไปงีบต่อ พอเช้าถูกจางอวิ่นเวยและป๋ออวี๋เฉียวเรียกไปกินมื้อเช้าที่ห้องอาหาร เธอก็ยังอยู่ในสภาพหงอยเหงา