กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 873
ซ่งอวิ๋นทั้งขำทั้งจนใจ "เด็กตัวเล็กแค่นี้จะดูอะไรออกกันล่ะ"
ผู้เฒ่าฉีพูดว่า "ทำไมจะดูไม่ออกล่ะ เห็นชัด ๆ ว่าเหลนคนนี้ของฉันไม่เหมือนทารกทั่วไป"
ทุกคนต่างพากันกล่าวคำชมอย่างไม่หวงแหน แทบจะยกเด็กน้อยขึ้นไปไว้บนฟ้าอยู่แล้ว
ซ่งอวิ๋นมองเจ้าตัวน้อยที่กำลังหาวอยู่ในผ้าห่อตัว พลางคิดในใจว่า เธอไม่ได้หวังให้ลูกเติบโตไปมีความสำเร็จยิ่งใหญ่อะไร ขอเพียงเขาสงบสุข ขอแค่มีความสุข ร่าเริง และปลอดภัยก็พอแล้ว
ซ่งอวิ๋นตั้งชื่อให้เขาว่า ฉีผิงอาน โดยหวังว่าเขาจะมีชีวิตที่สงบสุขปลอดภัยไปตลอดชีวิต