กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 867
ชายชราหม่าชี้หน้าหม่าปั๋วหมินพลางด่าทอ "แกมันเดรัจฉาน! เพื่อผู้หญิงคนเดียว ถึงกับไม่ต้องการแม้แต่พ่อแม่แท้ ๆ อย่าลืมสิว่าชีวิตแกเป็นสิ่งที่พวกฉันมอบให้ ทุกสิ่งทุกอย่างของแกก็เป็นของพวกฉัน!"
หม่าปั๋วหมินมองชายชราหม่า สีหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน "ชีวิตของผม พวกคุณไม่ได้เอาคืนไปตั้งนานแล้วหรือครับ?"
ชายชราหม่าชะงัก จ้องหม่าปั๋วหมินเขม็ง "แกพูดเหลวไหลอะไร!"
"ผมพูดเหลวไหลหรือ?" หม่าปั๋วหมินกระแอมเล็กน้อย ก่อนขึ้นเสียงดัง "ตอนผมอายุแปดขวบ พวกคุณขายผมให้ชายโสดแก่ ๆ ในภูเขาซานต้งไปเป็นลูกชาย เพื่อประหยัดเสบียงไว้ให้พี่ใหญ่กับน้องสาม ตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ไม่ใช่ลูกชายของพวกคุณอีกต่อไปแล้ว"