กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 857
ไป๋หร่วนหร่วนรู้สึกผิดอยู่บ้าง เพราะเธอไม่ได้บอกเพื่อนสนิทเรื่องที่ตัวเองกลับมาอยู่แผ่นดินใหญ่
อาหยิงคงส่งจดหมายและฝากข้อความไปทางประเทศ Y แน่นอน แต่ตอนนั้นเธออยู่ที่แผ่นดินใหญ่ ไม่สามารถติดต่อกับทางประเทศ Y ได้ จึงไม่รู้เรื่องอะไรเลยโดยธรรมชาติ
"อาหยิง ขอโทษนะ หลายปีมานี้ฉันอยู่ที่แผ่นดินใหญ่มาตลอด จดหมายที่เธอส่งไปประเทศ Y ฉันไม่ได้รับเลย และก็ไม่มีทางติดต่อเธอได้ด้วย"
หวงหยิงชะงักไป ก่อนจะรีบคลายอ้อมแขนที่กอดไป๋หร่วนหร่วนอยู่ "หลายปีมานี้เธออยู่ที่แผ่นดินใหญ่เหรอ? ทำไมล่ะ? เธอไม่ได้อยู่ประเทศ Y มาตลอดหรอกหรือ?"
ไป๋หร่วนหร่วนไม่อยากเล่าเหตุผลท่ามกลางผู้คนมากมายในที่สาธารณะ จึงยิ้มแล้วพูดว่า "เที่ยงนี้เรากินข้าวด้วยกันนะ ถึงตอนนั้นฉันจะเล่าให้ฟัง"