เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 852
เซวียหย่วนไม่เชื่อว่าเขาไม่เป็นอะไร หากไม่เป็นอะไรแล้วจะมีสภาพเช่นนี้ได้อย่างไร เขาเบียดตัวไปข้างหน้าเพื่อมองดูให้ชัด คราวนี้ถึงได้เห็นว่าบริเวณเอวด้านซ้ายของหม่าปั๋วหมินเต็มไปด้วยเลือด เมื่อนึกถึงกระสุนที่ยิงกราดมาก่อนหน้านี้ เขาก็เข้าใจได้ทันที
"อาหม่า คุณถูกยิงหรือครับ"
"ฉันไม่เป็นไร รีบหมอบลงไปเร็ว อันตราย!" เมื่อรู้สึกว่ารถเริ่มเบี่ยงทิศทาง หม่าปั๋วหมินก็หมุนพวงมาลัยตามสัญชาตญาณของคนขับที่มีประสบการณ์ ดึงรถกลับเข้าสู่เส้นทางเดิม
น้ำตาของเซวียหย่วนเอ่อคลอ เขาพุ่งไปที่หน้าต่างรถแล้วตะโกนเรียกซ่งจื่ออี้ที่อยู่ด้านหลัง "จื่ออี้ อาหม่าถูกยิง!"
ซ่งจื่ออี้เพิ่งหลบกระสุนจากพลซุ่มยิงมาได้ หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ครั้นได้ยินเสียงตะโกนของเซวียหย่วนอีก ก็ยิ่งตกใจมากขึ้น
จะทำอย่างไรดี