กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 847
หม่าปั๋วหมินเดินไปหยิบร่มตรงหน้าประตูด้วยตัวเอง เก็บข้าวของแล้วเดินวนอยู่หลายรอบ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบจับตาดูอยู่ด้านนอก ในที่สุดหัวใจที่แขวนค้างอยู่ก็สงบลงได้เสียที
"เกิดอะไรขึ้น?" หลังจากปิดประตูร้านเรียบร้อย หม่าปั๋วหมินก็รีบเดินเข้าไปถามซ่งจื่ออี้
ซ่งจื่ออี้เล่าสถานการณ์โดยรวมให้ฟังคร่าว ๆ
หลังฟังจบ หม่าปั๋วหมินก็มีสีหน้าปลาบปลื้มใจ "เก่งมากไอ้หนุ่ม เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน ความคืบหน้าของภารกิจก็เกินครึ่งไปแล้ว"
ซ่งจื่ออี้ส่ายหน้า "พูดแบบนั้นเร็วเกินไปครับ คนพวกนั้นระแวดระวังตัวมาก อยากพาคนออกไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"
หม่าปั๋วหมินหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "เรื่องทุกอย่างขึ้นอยู่กับความพยายามของคนเรานั่นแหละ"