กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 835
ชายคนนั้นคลี่กระดาษออก ตาแก่กู่ก็ขยับเข้าไปดู บนกระดาษมีตัวหนังสือหวัด ๆ อ่านยากเขียนอยู่หลายตัว เป็นตำรับยาอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นตำรับขี้ผึ้งเย็นจริง ๆ แต่เขียนไว้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
คาดว่าคงกลัวตำรับยารั่วไหล จึงจงใจเขียนไว้แค่ครึ่งเดียวกระมัง
"เห็นหรือยัง?" ชายคนนั้นยกกระดาษในมือขึ้นโบกอย่างได้ใจ "นี่คือตำรับลับที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษตระกูลลู่ของพวกเรา"
ตาแก่กู่กลอกตาใส่ "แค่หยิบกระดาษมาสักแผ่น เขียนตัวหนังสือยึกยือเหมือนไก่เขี่ยลงไปไม่กี่ตัว ก็กลายเป็นตำรับลับประจำตระกูลพวกแกแล้วหรือ? นี่มันหลักฐานบ้าบออะไรกัน แกลองเอาไปถามผู้พิพากษาที่ศาลดูสิว่าผู้พิพากษาจะยอมรับหลักฐานแบบนี้หรือเปล่า"