กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 828
เดินไปได้ราวสิบกว่านาที ไม่รู้ว่าถนนข้างหน้าจะมุ่งไปทางไหน แต่เห็นได้ชัดว่าผู้คนที่สัญจรอยู่บนถนนเริ่มบางตาลงเรื่อย ๆ เย่ฉางชิงเองก็สัมผัสได้ว่าคนที่จับตามองเขาจากด้านหลังกำลังขยับเข้ามาใกล้
เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ ยังคงก้าวเดินด้วยจังหวะสม่ำเสมอเช่นเดิม ทว่าปลายนิ้วกลับเผลอกำขวดซีอิ๊วในมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เมื่อคนที่อยู่ด้านหลังค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้ แม้ภายนอกเย่ฉางชิงจะยังดูเป็นปกติ แต่ความจริงแล้วเส้นประสาททุกส่วนของเขาตึงเครียดจนแทบขาด
ทันใดนั้น ขนทั่วร่างของเขาก็ลุกชัน คนที่อยู่ด้านหลังเร่งฝีเท้าเข้ามาหาเขาเช่นกัน เย่ฉางชิงอาศัยสัญชาตญาณ ในจังหวะที่อีกฝ่ายอยู่ห่างจากเขาเพียงก้าวเดียว เขาก็กำขวดซีอิ๊วแล้วเหวี่ยงแขนกลับไปอย่างฉับพลัน