กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 822
คุณปู่เย่พูดจบ เมื่อเห็นหลานชายเงียบไปก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงหันหลังเดินออกไปตามเดิม แต่เดินไปได้สองก้าวก็ได้ยินเสียงของเย่ฉางชิงดังขึ้น "ขอบคุณครับ"
ฝีเท้าของคุณปู่เย่ชะงักลง ดวงตาที่แดงก่ำเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา เขาไม่ได้หันกลับมา ทั้งไม่ได้ตอบรับ เพียงเดินหน้าต่อไปจนออกจากห้องพักผู้ป่วย
สองชั่วโมงต่อมา ทหารคนสนิทของคุณปู่เย่ก็นำซองเอกสารปิดผนึกสองซองมาส่งให้เย่ฉางชิง พร้อมบอกว่าเป็นสิ่งที่คุณปู่เย่สั่งให้เขานำมาให้