กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 793
ซือเฟิงเหนียนกล่าวว่า "เรื่องนี้ผมช่วยไม่ได้ พวกคุณรีบพาเขาไปโรงพยาบาลเถอะครับ ความสามารถของผมมีจำกัด ช่วยได้แค่นี้แล้ว"
เมื่อเห็นว่าท่าทีของเขายังคงเรียบเฉยไม่เปลี่ยน เหมยหลานก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก แต่เธอก็เข้าใจดีว่าสถานการณ์แบบนี้ไม่อาจใช้อารมณ์ได้ จำต้องพูดจาเอาใจอีกฝ่ายไว้ก่อน
เหมยหลานปรับน้ำเสียงให้นุ่มนวลลงกว่าเดิม แฝงความระมัดระวังอยู่เล็กน้อย "นักศึกษาซือ พอจะรบกวนให้คุณไปโรงพยาบาลกับพวกเราได้ไหมคะ?"
ซือเฟิงเหนียนไม่สนใจว่าพวกเขากำลังคิดจะทำอะไร ยังคงปฏิเสธอย่างหนักแน่น "ขอโทษครับ ผมทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว กรุณาออกไปด้วยครับ"