เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 777
ดึกสงัดในคืนนั้น ไป๋ชิงเฟิงนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงอยู่นาน แต่ก็ไม่อาจข่มตาหลับได้เสียที
เก๋อเหม่ยหลินถูกรบกวนจนหลับไม่ลงเช่นกัน จึงถามว่า "คุณกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ? ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่นอนอีก"
ไป๋ชิงเฟิงลุกขึ้นนั่งเสียเลย
แม้ภายในห้องจะมืดสลัวจนมองไม่เห็นอะไร แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกายสุกใส
"เหม่ยหลิน คุณรู้ไหม ตอนที่อยู่ประเทศ Y ผมพบว่าซูถิงมีพรสวรรค์ด้านคณิตศาสตร์ ผมก็เริ่มเสาะหาผู้เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์ทั้งในประเทศ Y และประเทศ M ตั้งใจจะหาครูดี ๆ ให้ซูถิงสักคน แต่คุณรู้ไหมว่า ต่อให้ผมเสนอค่าตอบแทนสูงแค่ไหน ครูที่หาได้และยินดีสอนซูถิง ก็มีเพียงคนที่เก่งกว่าครูคณิตศาสตร์ทั่วไปอยู่บ้างเท่านั้น ส่วนผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้า ซึ่งมีชื่อเสียงในวงการคณิตศาสตร์ ผมไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะได้พบหน้าพวกเขาด้วยซ้ำ"