เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 771
คนเป็นแม่จะทนฟังคำพูดที่แช่งให้ลูกของตัวเองตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตได้อย่างไร สีหน้าของเธอพลันหม่นคล้ำลงทันที "คุณพูดภาษาคนหรือเปล่า? ทำไมถึงแช่งคนอื่นแบบนี้!"
ซ่งอวิ๋นหัวเราะเยาะ "ตกลงใครกันแน่ที่พูดว่าฉันเห็นคนกำลังจะตายแล้วยังไม่ยอมช่วย? ฉันไปเห็นใครกำลังจะตายแล้วไม่ช่วยตอนไหน? คำพูดที่ตัวเองพูดออกมา ตอนนี้กลับไม่ยอมรับแล้วหรือ?"
เหมยหลานโกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าซ่งอวิ๋น "เธอ... เธอเป็นถึงทหาร ทำไมถึงพูดจาเชือดเฉือนขนาดนี้?"
"ฉันก็แค่พูดไปตามข้อเท็จจริง ไม่ทราบว่าตรงไหนที่เชือดเฉือน?" ฉีโม่หนานเอ่ยเสียงเรียบ เขาไม่คิดจะเสียเวลาพูดกับคนแบบนี้อีก จึงเรียกทหารเวรหน้าประตูเข้ามา "เชิญพวกเขาออกไป" พูดจบก็พาซ่งอวิ๋นกลับเข้าไปพร้อมกัน
ทหารเวรหน้าประตูมองคนทั้งสามตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "กรุณาออกไปเดี๋ยวนี้!"