กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 759
เวลาสิบโมง ซ่งอวิ๋นกำลังช่วยหวางฮุ่ยกับไป๋ชิงเสียเตรียมวัตถุดิบทำอาหารอยู่ด้วยกัน จู่ ๆ ฮุยเป่าก็พุ่งพรวดเข้ามาจากด้านนอก วิ่งมาหยุดข้างกายเธอแล้วใช้หัวถูไถหน้าแข้งอย่างแรง ปากก็ส่งเสียงครางฮือฮือไม่หยุด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ราวกับกำลังตำหนิเจ้านายที่ไม่รับผิดชอบ ทิ้งมันไว้ตามลำพังนานกว่าหนึ่งเดือน
ซ่งอวิ๋นรีบล้างมือให้สะอาด ก่อนจะลูบปลอบฮุยเป่าอยู่นาน ไม่ว่ามันจะฟังเข้าใจหรือไม่ เธอก็อธิบายให้มันฟังว่าตลอดหนึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมาเธอต้องออกไปปฏิบัติภารกิจ พอเพิ่งกลับมาถึงก็รีบไปรับมันกลับบ้านทันที ไม่ได้ตั้งใจทอดทิ้งมันเลยจริง ๆ
ไม่รู้ว่าฮุยเป่าฟังเข้าใจหรือเปล่า แต่ไม่ว่าอย่างไร ไม่นานมันก็ถูกซ่งอวิ๋นปลอบจนหายงอน