กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 754
ผู้บังคับการกรมจูกับอาสะใภ้จ้าวพอได้ยินเสียงของหวางจิ้งเย่ สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมลงพร้อมกัน
อาสะใภ้จ้าวชี้ไปที่ประตูแล้วตะโกนว่า "ออกไป! ใครอนุญาตให้แกเข้ามา รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!"
แววไม่พอใจวาบผ่านดวงตาของหวางจิ้งเย่ แต่สีหน้ากลับแสดงความน้อยใจ "แม่ครับ ผมเองก็เป็นห่วงเสี่ยวหม่านมากเหมือนกัน"
"แกเป็นห่วงงั้นเหรอ?" อาสะใภ้จูโกรธจนมือสั่น "ถ้าแกเป็นห่วง ทำไมถึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสี่ยวหม่านหายตัวไปแล้ว? ตั้งสี่เดือน ร้อยกว่าวัน แกไม่เคยโทรศัพท์ ไม่เคยส่งโทรเลข หรือแม้แต่จดหมายไปหาเธอสักฉบับ นี่เรียกว่าเป็นห่วงงั้นเหรอ?"