กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 750
ซ่งอวิ๋นขยับนิ้วมือเล็กน้อย "ฉันขอลองดู"
ข่งต้าเผิงรีบเบี่ยงตัวหลบไปยืนด้านข้าง ซ่งอวิ๋นลองใช้มือผลักประตูเพื่อสัมผัสน้ำหนักของมันก่อน จากนั้นวางฝ่ามือราบลงข้างรูกุญแจ พลังปราณภายในพลันไหลทะลักออกมา หนึ่งวินาที สองวินาที เสียงดังกร๊อบก็ดังขึ้น กลอนประตูขาดออก ประตูเปิดออกแล้ว
อีกด้านของประตูเป็นทางเดินยาวเหยียด ซึ่งยังคงขาวโพลนไปทั่วทุกบริเวณ
ใครจะคิดว่าภายในพื้นที่สีขาวบริสุทธิ์เช่นนี้ กลับซ่อนความชั่วร้ายอันน่าสยดสยองเอาไว้มากมาย
ขณะที่ข่งต้าเผิงและคนอื่น ๆ ยังคงตื่นตะลึงกับพละกำลังอันน่าทึ่งของซ่งอวิ๋น และกำลังมองแม่กุญแจทองแดงที่ขาดออกอย่างเรียบร้อยอยู่นั้น ซ่งอวิ๋นก็เดินไปถึงหน้าห้องแรกแล้ว เธอมองผ่านหน้าต่างกระจกบานเล็กบนประตู เข้าไปเห็นภาพภายในห้อง