กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 738
เฟิ่งข่ายนึกถึงเรื่องที่ตัวเองต้องไปเรียน หากปล่อยให้แม่พักอยู่ในบ้านหลังนี้ต่อไป เขาคงปกป้องแม่ไม่ได้ตลอดเวลา ยิ่งตอนนี้แม่ยังอ่อนแอ อีกฝ่ายเพียงใช้เล่ห์เหลี่ยมสักหน่อย แม่ก็ไม่มีทางต่อต้านได้เลย
เขาเป็นคนเด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร จึงหันไปพูดกับฉินเหม่ยจือ "แม่ครับ เราย้ายออกไปอยู่ข้างนอกกันเถอะ"
สิ่งที่เฟิ่งข่ายคิดได้ ฉินเหม่ยจือเองก็ย่อมคิดได้เช่นกัน
ก่อนหน้านี้เธอทำใจยอมรับความเป็นความตายได้ตั้งนานแล้ว เพียงแต่ตัดใจจากลูกชายไม่ลงเท่านั้น
แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่าตัวเองถูกวางแผนทำร้าย แม้แต่ทรัพย์สินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก็ยังถูกหลอกเอาไป หากไม่สามารถทวงทุกอย่างกลับคืนมาได้ หากไม่สามารถส่งคนชั่วพวกนี้ลงนรก ต่อให้ตายเธอก็คงหลับตาไม่ลง