กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 736
"เสี่ยวข่าย? ทำไมถึงกลับมาตอนนี้ล่ะ? ตอนบ่ายไม่มีเรียนหรือ?" เฟิ่งหรูเยว่ ผู้เป็นป้าใหญ่ เอ่ยถามเฟิ่งข่ายไปพลาง สายตาก็กวาดมองหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่ยืนอยู่ข้างเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
เฟิ่งข่ายตอบว่า "นี่คือเพื่อนร่วมชั้นจากวิทยาลัยแพทย์ของผมครับ เธอมาเยี่ยมแม่ผม"
เฟิ่งหรูเยว่เบ้ปาก "แม่แกมีอะไรให้น่าเยี่ยมกัน นอนติดเตียง ลุกก็ไม่ได้ พูดแต่ละคำยังแทบไม่มีแรง"
พูดจบ สายตาก็หันไปหยุดอยู่ที่ซ่งอวิ๋นอีกครั้ง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ท่าทางหยิ่งยโสราวกับอยู่เหนือผู้อื่น "เสี่ยวข่าย เพื่อนคนนี้ของแกไม่รู้จักมารยาทเอาเสียเลย เจอผู้ใหญ่แล้วยังเรียกไม่เป็น แบบนี้ต่อไปก็อย่าพาเข้าบ้านบ่อยนักเลย ถ้าใครมาเห็นเข้า คงได้หัวเราะเยาะตระกูลเฟิ่งของเรา"