เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 731
แม่เจียงยกมือตบหลังเธออย่างแรงหนึ่งที "ฉันเป็นแม่ของเธอนะ ถามสักหน่อยจะเป็นอะไรไป?"
เจียงซินหยานทำหน้าเย็นชา "ไม่รู้ค่ะ"
"เธอจะไม่รู้ได้ยังไง รีบพูดมาเดี๋ยวนี้" แม่เจียงสีหน้าเคร่งขรึม ไม่คิดเสแสร้งอีกต่อไป วันนี้เธอจะต้องรู้คำตอบนี้ให้ได้ เพราะมันสำคัญมาก
เจียงซินหยานมีสีหน้าไม่สะทกสะท้าน "บอกว่าไม่รู้ก็คือไม่รู้ค่ะ"
เจียงจงผิงเดินเข้ามา ยื่นมือกระชากคอเสื้อของเจียงซินหยาน พลางข่มขู่ด้วยความดุดัน "อย่าดีแต่ให้โอกาสแล้วยังไม่รู้จักรับไว้!"
เสี่ยวจิ้งเห็นแม่ถูกทำร้ายก็ตกใจจนร้องไห้ "อย่ามายุ่งกับแม่หนูนะ อย่าตีแม่หนู!"
แม่เจียงขมวดคิ้ว มองเหล่าผู้อยู่อาศัยในลานบ้านรวมที่กำลังชี้ไม้ชี้มือมาทางพวกเขา ก่อนจะถลึงตาใส่เจียงจงผิง "ปล่อยมือเดี๋ยวนี้! ดูสิว่าทำอะไรลงไป!"