เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 717
เรื่องคุณสมบัติทางยาของสมุนไพรจีนนั้น ซ่งอวิ๋นย่อมมีความรู้ความเข้าใจเป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่คำอธิบายของจ้งกั๋วชางยังผสมผสานการวิเคราะห์คุณสมบัติทางยาบางอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน ทำให้เธอได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ และมีความเข้าใจเกี่ยวกับคุณสมบัติของยาลึกซึ้งยิ่งขึ้น
มิน่าเล่า อาจารย์ถึงมักมีสีหน้าเสียดายทุกครั้งที่เอ่ยถึงจ้งกั๋วชาง เขาเป็นบุคลากรที่มีความสามารถโดดเด่นหาได้ยากจริง ๆ
เมื่อเลิกเรียน จ้งกั๋วชางเรียกซ่งอวิ๋นไปพบที่ห้องทำงาน
ทันทีที่ซ่งอวิ๋นเดินออกไป อวี๋จืออี้ก็ขยับเข้าไปใกล้เฟิ่งข่ายด้วยท่าทางลึกลับ กระซิบเสียงเบาว่า "นายสังเกตไหม วันนี้ตอนเรียน อาจารย์เอาแต่มองซ่งอวิ๋นคนนั้นตลอด ราวกับว่าในห้องนี้มีนักศึกษาแค่ซ่งอวิ๋นคนเดียว ส่วนพวกเราเป็นเพียงอากาศธาตุ"
เฟิ่งข่ายเหลือบมองอวี๋จืออี้ ในใจคิดว่า ถ้าเขาเป็นอาจารย์ เขาก็คงจ้องมองแต่ซ่งอวิ๋นเหมือนกัน คนเขาสวยขนาดนั้นนี่นา