เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 605
เช้าวันถัดมา หลังจากซ่งอวิ๋นออกจากถนนเจิ้งเต๋อไปได้ไม่นาน คนตระกูลถางก็มาหาถึงบ้าน
คราวนี้เป็นผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลถางที่มา ส่วนถางเหลียนเฉิงกับภรรยาและถางต้าเป่าไม่ได้มาด้วย
ยายถางมองบ้านหลังใหญ่โอ่อ่าตรงหน้า แววอิจฉาและละโมบในดวงตาแทบปิดบังไว้ไม่มิด
นางคิดในใจว่า ครอบครัวนี้รับถางอวี้ไปเลี้ยง หรือเป็นเพราะพวกเขามีลูกเองไม่ได้กันแน่ ไม่อย่างนั้นจะรับลูกคนอื่นมาเลี้ยงทำไม
หากพวกเขาไม่มีลูก บ้านหลังนี้กับทรัพย์สินทั้งหมดในอนาคตก็ต้องตกเป็นของถางอวี้ไม่ใช่หรือ
เมื่อเป็นของถางอวี้ ก็เท่ากับเป็นของตระกูลถางพวกเขา นางเองก็จะได้มาอยู่บ้านหลังใหญ่เช่นนี้ด้วย แค่คิดก็มีความสุขแล้ว
ทว่า หลังจากเคาะประตู คนที่มาเปิดให้พวกเขากลับเป็นเด็กผู้ชายอายุราวสิบสองสิบสามปี
"คุณเป็นใคร?" ยายถางถาม