กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 591
"หิวไหม? พี่สาวจะพาไปหาอะไรทานนะ" ซ่งอวิ๋นถามเสียงเบา
เด็กชายค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองพี่สาวคนสวยที่กำลังยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ไม่รู้ว่าเขานึกถึงอะไรขึ้นมา ขอบตาก็ค่อย ๆ แดงก่ำ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้ม
เดิมทีเด็กชายก็หน้าตาดีอยู่แล้ว เพียงแต่ผอมเกินไป ประกอบกับช่วงหลายวันที่ถูกลักพาตัวมาไม่ได้กินอาหารดี ๆ สีหน้าจึงซีดเซียวอย่างมาก พอร้องไห้ออกมาแบบนี้ก็ยิ่งทำให้คนมองรู้สึกปวดใจ
ซ่งอวิ๋นตบไหล่เด็กชายเบา ๆ ก่อนจะดึงเขาเข้ามากอด "อยากร้องก็ร้องออกมาเถอะ รอร้องไห้เสร็จแล้ว พวกเราค่อยไปหาอะไรกินกัน"
พอได้ยินเธอพูดแบบนั้น เด็กชายกลับรู้สึกเขินจนไม่กล้าร้องไห้ต่อ เขาใช้หลังมือเช็ดน้ำตา "ผมไม่ได้ร้องไห้สักหน่อย แค่มีทรายเข้าตาเท่านั้นเอง"