กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 577
ซ่งอวิ๋นเห็นไป๋ชิงเสียโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง จึงพูดว่า "แม่ หลับตาพักผ่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องมอง ไม่ต้องฟัง จะได้ไม่ต้องแปดเปื้อนสายตาและหูของแม่"
เสียงของเธอไม่ได้เบาเลยแม้แต่น้อย คนในห้องพักผู้ป่วยต่างได้ยินกันหมด หลี่ซูหลานสีหน้าเปลี่ยนไปทันที อ้าปากเตรียมด่าคน แต่ถูกซ่งเว่ยกั๋วดึงตัวไว้ พร้อมส่งสายตาห้ามปรามอย่างร้อนรน
หลี่ซูหลานทำได้เพียงข่มความโกรธเอาไว้ ในใจด่าซ่งอวิ๋นจนแทบไม่มีชิ้นดี
เมื่อก่อนยัยเด็กเหลือขอคนนี้เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ ทำตัวราวกับนกกระทา แล้วจะกล้าเถียงเธอสักคำได้อย่างไร
ซ่งอวิ๋นกล่อมไป๋ชิงเสียจนสงบลงแล้วจึงลุกขึ้น หันไปพูดกับหลี่ซูหลานและซ่งเว่ยกั๋วว่า "มีอะไรก็ออกไปคุยข้างนอก อย่ารบกวนแม่พักผ่อน" พูดจบก็เดินออกจากห้องพักผู้ป่วยทันที