เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 571
ดอกเตอร์แฟร์สังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว จึงหยุดพูดและตั้งใจสัมผัสตัวอักษรแต่ละเส้นที่เขียนอยู่บนแผ่นหลังของตน
ซ่งอวิ๋นเขียนลงบนแผ่นหลังของเขาว่า ฉันมีวิธีพาคุณออกไปจากที่นี่ คุณยินดีไปกับฉันไหม
ดวงตาของดอกเตอร์แฟร์ที่เคยไร้ประกายชีวิต ค่อย ๆ ปรากฏแสงแห่งความหวังขึ้นมา
นับตั้งแต่ครอบครัวของเขาถูกทหารประเทศ M สังหารอย่างโหดเหี้ยม ภายในใจของเขาก็เหลือเพียงความแค้น เขาต้องการแก้แค้น ต้องการล้างแค้นแทนครอบครัว
แต่เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะจับไก่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทหารประเทศ M ที่แข็งแกร่ง อย่าว่าแต่จะฆ่าพวกมันเพื่อล้างแค้นเลย แม้แต่จะข่วนใบหน้าพวกมันให้เป็นรอยเลือดสักรอยก็ยังทำไม่ได้
เขาค่อย ๆ สิ้นหวังและคิดแต่จะตาย
แต่ตอนนี้ ความหวังครั้งใหม่กลับปรากฏขึ้นอีกครั้ง