กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 512
ซ่งอวิ๋นมองฉีโม่หนานด้วยสีหน้าหยอกเย้า "เขาไม่มีธุระอะไร แล้วจะมาเหยียบธรณีประตูบ้านเราทำไม?"
ซ่งจื่ออี้ยกคางขึ้นเล็กน้อย "ใครจะไปรู้ บางทีเขาอาจชอบเหยียบธรณีประตูก็ได้"
ฉีโม่หนานถือหีบไว้ทั้งสองมือ จึงทำได้เพียงใช้เท้าเตะก้นซ่งจื่ออี้เบา ๆ "ไอ้เด็กนี่ พูดจาเหลวไหลอะไร?"
ซ่งอวิ๋นถามฉีโม่หนาน "ช่วงนี้ว่างมากหรือไง? โรงเรียนหยุดแล้วเหรอ?"
ฉีโม่หนานตอบ "เปล่า อย่าไปฟังจื่ออี้พูดเหลวไหล หลายวันก่อนผมได้รับภารกิจหนึ่ง หลังทำสำเร็จก็ได้หยุดสามวัน พรุ่งนี้ก็ต้องกลับแล้ว แล้วคุณล่ะ จะกลับเมื่อไหร่?"
ซ่งอวิ๋นส่ายหน้า "ช่วงนี้คงยังกลับไปไม่ได้หรอก บ่ายนี้ฉันจะกลับไปที่โรงเรียนนายทหารเพื่อรายงานสถานการณ์ก่อน"