กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510
ซือเฟิงเหนียนส่ายหน้า "ผมไม่เป็นไรครับ แค่เห็นบาดแผลบนร่างกายของพวกเขาแล้วรู้สึกสะเทือนใจ"
ซ่งอวิ๋นยื่นตะกร้าที่ใส่แผ่นแป้งอบให้ซือเฟิงเหนียน "ฉันก็ไม่ได้ปล่อยให้ไอ้ยามาโมโตะนั่นสุขสบายเหมือนกัน ความทุกข์ทรมานที่พวกเขาได้รับ ฉันให้ยามาโมโตะชดใช้คืนเป็นสิบเท่าร้อยเท่า ก่อนจะปล่อยให้มันตายไป"
ซือเฟิงเหนียนถอนหายใจ "ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือจะรักษาพวกเขาให้หายดีได้อย่างไร คุณมั่นใจจริงๆ หรือ?"
ซ่งอวิ๋นพยักหน้า "ฉันมั่นใจค่ะ แต่ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ"
ในชาติก่อน สูตรยาโบราณล้ำค่าเหล่านั้นเป็นสิ่งที่อาจารย์ถ่ายทอดให้เธอ
ชาตินี้อาจารย์ยังไม่ได้รับสูตรยาโบราณล้ำค่าเหล่านั้น เช่นนั้นเธอก็จะเป็นคนถ่ายทอดสูตรยาเหล่านั้นให้อาจารย์เอง