เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 498
ซ่งอวิ๋นชักกริชออกมา แล้วขว้างไปทางหน้าต่าง กริชแทงทะลุเข้าไปกลางแผ่นหลังของเงาดำ เงาร่างนั้นเซถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะล้มคว่ำลงกับพื้น
ซ่งอวิ๋นเปิดประตูกระจกบานใหญ่ที่ทอดยาวจรดพื้น แล้วลากร่างทั้งสองไปยังระเบียง มือหนึ่งต่อหนึ่ง ก่อนจะเหวี่ยงร่างพวกเขาออกไปไกล ๆ
สิ่งที่ยุ่งยากคือการจัดการหลังจากนั้น รอยเลือดในห้องต้องทำความสะอาด โชคดีที่ห้องนี้ไม่ได้ปูพรม จึงเช็ดทำความสะอาดได้สะดวกขึ้นหน่อย
กว่าจะจัดการห้องจนสะอาดเรียบร้อยก็เป็นเวลาตีสามแล้ว เธอเดินไปที่ระเบียงและมองออกไปข้างนอก ศพทั้งสองยังคงนอนอยู่ห่างจากโรงแรมออกไปหลายสิบเมตรในแนวเส้นตรง คาดว่าคงไม่มีใครพบจนกว่าจะฟ้าสาง
ซ่งอวิ๋นกลับเข้าห้อง หาชุดลำลองสีดำชุดหนึ่งจากกระเป๋าเดินทางออกมา เดิมทีเธอเตรียมชุดนี้ไว้สำหรับสถานการณ์เช่นนี้โดยเฉพาะ