กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 476
หลัวฉิงกล่าวว่า "ตั้งแต่จำความได้ ฉันก็ใช้นามสกุลหลัวมาตลอด ฉันไม่เคยกินข้าวของคุณแม้แต่เม็ดเดียว ไม่เคยใช้เงินของคุณแม้แต่เฟินเดียว พอฉันโตเป็นผู้ใหญ่ จู่ ๆ คุณก็โผล่มาบอกว่าฉันต่างหากที่เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของคุณ ส่วนหลินเจียเจียใช้นามสกุลหลัว จากนั้นยังจะให้ฉันแต่งงานแทนหลินเจียเจียกับชายแก่ที่อายุหกสิบปีอีก ช่างน่าขันจริง ๆ คุณคงคิดว่าตัวเองวางแผนได้แยบยลมากสินะ แต่ฉันว่าความคิดของคุณมันกระเด็นไปไกลสามพันลี้แล้วล่ะ ตอนนี้ฉันชักสงสัยแล้วว่า คำพูดก่อนหน้านี้ที่คุณบอกว่าฉันเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของคุณนั้น จริงหรือเท็จกันแน่"
ซ่งอวิ๋นกวาดตามองใบหน้าของหลัวฉิงและหญิงวัยกลางคนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพบว่าทั้งสองคนมีใบหน้าคล้ายกันอยู่บ้างเล็กน้อย