เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469
ซ่งอวิ๋นเหลือบมองยอดคงเหลือ ตอนนี้เธอมีเหรียญดาวอยู่หนึ่งหมื่นสี่สิบห้าเหรียญ
คนประเทศหัวมีนิสัยชอบทำตัวเลขให้ลงตัวเป็นทุนเดิม เธอถึงกับไปหาหนอนต้นไม้กับแมลงเม่าดินมาเพิ่มอีกหลายตัว เพื่อให้ยอดกลายเป็นตัวเลขกลม ๆ หนึ่งหมื่นหนึ่งร้อยเหรียญ
กองกำลังเสริมมาถึงอย่างรวดเร็ว พวกเขาหลั่งไหลกันมาเป็นกลุ่มใหญ่
ทุกคนพากันล้อมดูบาดแผลฉกรรจ์ของหมูป่าก่อน เมื่อพบว่าบาดแผลตรงกับที่สองคนนั้นจากกลุ่มห้าบอกไว้ทุกประการ ต่างก็อดตกใจอยู่ในใจไม่ได้
มิน่าเล่า ซ่งอวิ๋นอายุเพียงยี่สิบเอ็ดปีก็ได้เป็นรองผู้บังคับการกรม ทั้งยังเข้ารับราชการทหารได้เพียงสองปีกว่า ก็ได้รับคัดเลือกให้เข้าเรียนในโรงเรียนนายร้อยทหาร ที่แท้เธอมีความสามารถจริง ๆ นี่เอง!
หมูป่าทั้งห้าตัว ตัวใหญ่สี่ตัว ตัวเล็กหนึ่งตัว ถูกหามออกไป
ซ่งอวิ๋นเลือกตัวเล็กมา เพราะเธอชอบกินเนื้อที่นุ่มกว่า
ส่วนอีกสี่ตัวที่เหลือก็แบ่งให้กลุ่มอื่น ๆ