กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 456
ผู้เฒ่าอู๋พลันกระจ่างแจ้ง "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"
เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้ มนุษย์เราก็เป็นเช่นนี้เอง ไม่มีทางทำอะไรได้
โชคดีที่ไม่ได้ก่อเรื่องใหญ่โตขึ้นมา
ผู้เฒ่าจางพูดต่อ "ข้ารู้ว่าแม่หนูอวิ๋นมีวิชาแพทย์เก่งกาจ จึงคิดว่าไม่รู้จะขอให้นางช่วยตรวจดูอาการของลูกชายคนรองกับภรรยาของเขาได้หรือไม่ ว่าตกลงเป็นโรคอะไรกันแน่ เหตุใดถึงมีลูกไม่ได้เสียที"
ผู้เฒ่าอู๋พยักหน้า "ควรให้ตรวจดูสักหน่อย เดี๋ยวข้าจะพูดกับแม่หนูอวิ๋นให้"
ซ่งอวิ๋นกำลังล้างเชอร์รี่อยู่ด้านหลัง บทสนทนาในห้องโถงใหญ่ดังเข้าหูนางอย่างชัดเจน
เมื่อซ่งอวิ๋นยกเชอร์รี่กลับเข้ามาในห้องโถงใหญ่ ผู้เฒ่าอู๋ซึ่งปกติเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมาก็เล่าสถานการณ์ของลูกชายคนรองในบ้านผู้เฒ่าจางให้นางฟังทันที โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย