เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 454
ผู้บังคับการกรมเหอมองความโกลาหลบนผิวน้ำทะเลที่อยู่ไกลออกไปผ่านกล้องส่องทางไกล พลางถอนหายใจด้วยความทึ่ง "ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอาวุธชนิดไหน ถึงสามารถทำลายเรือรบลำใหญ่ขนาดนั้นให้ระเบิดกลายเป็นสภาพเช่นนั้นได้ในพริบตา โดยไม่มีเสียงหรือสัญญาณเตือนเลยแม้แต่น้อย หากนำอาวุธชนิดนี้ไปใช้ในสนามรบ จะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันนะ"
เวลานี้กล้องส่องทางไกลของฉีโม่หนานไม่ได้จับจ้องความเคลื่อนไหวของกลุ่มเรือรบอีกต่อไป แต่กำลังกวาดค้นหาร่องรอยของซ่งอวิ๋นไปทั่วผิวน้ำทะเล
แม้แต่เขาเองก็คิดว่าซ่งอวิ๋นคงไม่มีทางว่ายน้ำไปถึงกลุ่มเรือรบได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้
แต่ถ้าหากเกิดขึ้นจริงล่ะ?
ถ้าเธอว่ายไปถึงที่นั่นแล้วจริง ๆ ล่ะ?
แรงกระแทกจากคลื่นระเบิดที่รุนแรงขนาดนี้ หากเธออยู่บริเวณใกล้เคียง เขาแทบไม่กล้าจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา