กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442
ป้าหวางที่ซ่อนตัวอยู่ตรงมุมห้องเบิกตาจ้องเงาดำสองร่างที่ลอบเข้ามาในห้องผู้ป่วยไม่กะพริบ เธอยกมือปิดปากตัวเองไว้ ไม่ให้ส่งเสียงออกมา แม้ในใจจะคิดอย่างเดือดดาลว่า ไอ้สารเลวสองคนนี้ หากกล้าแตะต้องอาหุ่ยแม้แต่นิดเดียว เธอจะสู้ตายกับพวกมันแน่
ซ่งอวิ๋นยืนอยู่ในเงามืด ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจและลดการมีตัวตนของตัวเองให้เหลือน้อยที่สุด
หากต้องการจับสองคนนี้ให้ได้คาหนังคาเขา ก็ต้องปล่อยให้พวกมันลงมือก่อน ถ้าจับได้ก่อนที่พวกมันจะลงมือ พวกมันอาจอ้างว่ามาเยี่ยมคนป่วย ซึ่งมีข้อแก้ตัวได้เป็นร้อยอย่าง
แต่ขอเพียงพวกมันลงมือแล้ว ต่อให้เหลือหลักฐานไว้เพียงนิดเดียว เมื่อรวมกับคำให้การของเธอและป้าหวาง พวกมันก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้