เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 432
ซ่งอวิ๋นมองภาพตรงหน้าอยู่ข้าง ๆ ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้ว่าความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด มิน่าเล่า ก่อนหน้านี้ตอนเดินทางไปต่างประเทศ ศาสตราจารย์หลิวถึงได้มีสีหน้ากลัดกลุ้มอยู่เสมอ การฝากลูกชายที่เป็นเช่นนี้ไว้ให้คนอื่นดูแล นางย่อมไม่มีทางวางใจได้ ไม่ทุกข์ใจก็แปลกแล้ว
ซ่งอวิ๋นอาศัยจังหวะที่ยื่นกระดาษให้ศาสตราจารย์หลิว หยดสารอาหารชนิดน้ำระดับต่ำลงไปในชามโจ๊กสองหยด
จะได้ผลหรือไม่ก็ช่างเถอะ ลองใช้ดูก่อนแล้วกัน
ศาสตราจารย์หลิวป้อนโจ๊กไปพลาง เล่าไปพลาง "ทุกวันฉันจะทำโจ๊กที่ไม่ซ้ำกันให้เขา เริ่มเคี่ยวตั้งแต่ตีห้า เคี่ยวจนเละละเอียด จะได้ย่อยง่ายหน่อย วันหนึ่งต้องป้อนหกมื้อ มื้อละครึ่งชาม"
ถ้าอย่างนั้นในครัวก็น่าจะยังมีโจ๊กเหลืออยู่ ซ่งอวิ๋นอาศัยจังหวะที่ไปเทน้ำ เดินเข้าไปหาโจ๊กในครัว แล้วเติมสารอาหารชนิดน้ำระดับต่ำลงไปครึ่งหลอด