เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413
ซ่งอวิ๋นโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ขี้เกียจจะพูดกับอีกฝ่ายให้มากความอีก "รีบไปเก็บข้าวของเถอะ พวกเราไม่ชอบให้มีคนแปลกหน้าอยู่ในบ้าน"
หวางอวี้หลานยืนนิ่งไม่ขยับ จ้องซ่งอวิ๋นอยู่หลายวินาที ก่อนจะหุบยิ้มบนใบหน้า สีหน้าเย็นชาลงทันที "บ้านหลังนี้เป็นของเขตทหาร ไม่ใช่ทรัพย์สินส่วนตัวของเธอ ผู้บังคับการการเมืองอนุญาตให้ฉันอยู่ที่นี่ ฉันก็จะอยู่ที่นี่ ใครก็อย่าหวังจะไล่ฉันไปได้"
ซุนฉาฮวายังไม่ทันรอให้ซ่งอวิ๋นพูด ก็รีบเอ่ยขึ้นว่า "ฉันจะไปตามผู้บังคับการการเมืองฉินมา เรื่องนี้เขาเป็นคนจัดการ ก็ให้เขามาแก้ปัญหาเอง"
ซ่งอวิ๋นเห็นว่าท้องของซุนฉาฮวาโตมากแล้ว เดิมทีจึงไม่เห็นด้วยที่จะให้เธอไป คิดจะให้จื่ออี้ไปแทน แต่ซุนฉาฮวายืนกรานว่าจะไปเอง อีกอย่างก็อยู่ไม่ไกล เดินเล่นไปไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว
เมื่อเห็นว่าซุนฉาฮวายังดูแข็งแรงกระปรี้กระเปร่า ซ่งอวิ๋นจึงยอมตกลง