กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400
หยางเหวินปิงเดินไปส่งซ่งอวิ๋นลงมาชั้นล่าง หลังจากเดินออกมาได้ระยะหนึ่ง เมื่อเห็นว่ารอบข้างไม่มีใคร ในที่สุดหยางเหวินปิงก็รวบรวมความกล้าเอ่ยปาก "สหายซ่งอวิ๋น คุณมีคนรักแล้วหรือยัง?"
ซ่งอวิ๋นพยักหน้า "มีแล้วค่ะ"
"หา?" หยางเหวินปิงชะงักไป "เริ่มคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?" เขาจำได้ว่าเดือนก่อนตอนโทรศัพท์คุยกับน้องสาว ไม่เห็นเธอพูดถึงเรื่องนี้เลย เขายังนึกว่า...
"คบกันมาพักหนึ่งแล้วค่ะ มีอะไรหรือเปล่า?" ซ่งอวิ๋นถาม
หัวใจของหยางเหวินปิงจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาบ ทั้งเย็นเยียบและเจ็บปวด
"มะ...ไม่มีอะไร" เขามองหญิงสาวตรงหน้าที่งดงามราวกับภาพวาดอย่างเหม่อลอย ตั้งแต่แรกเห็นเธอ เขาก็ชอบเธอ และชอบมาโดยตลอด